Γιάννης Χαραλαμπίδης

Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2010 στο Αντίβαρο . Αναδημοσιεύτηκε από εμένα στον Τυρταίο και τις Ελληνικές Γραμμές αργότερα, αλλά και από άλλες ιστοσελίδες κι ιστολόγια, έγινε αντικείμενο λογοκλοπής με ολόκληρα κομμάτια του να μπαίνουν σε άλλα άρθρα χωρίς αναφορά αλλά και βουλευτή να διαβάζει από βήματος Βουλής αποσπάσματα ως παραγράφους από την ομιλία του. Πρόκειται ουσιαστικά για μια σύνοψη της άποψής μου για τη γενιά του Πολυτεχνείου και, αν και ίσως σήμερα επέλεγα πιο μετριοπαθή έκφραση σε κάποια σημεία, εξακολουθεί εν πολλοίς να την εκφράζει ακέραια. Συνολικά για το θέμα βρήκα εξαιρετικά εύστοχη, αντικειμενική και καλοζυγισμένη τη θέση του Χρ.Λαζαρίδη σχετικά. Μιά ἀποκάλυψη ὑπῆρξε ἡ συνέντευξη στήν Καθημερινή τῆς 20/6 τοῦ πολύπειρου δικαστή καί νῦν Γενικοῦ Ἐπιθεωρητή τῆς Δημοσίας Διοικήσεως, τοῦ Λέανδρου Ρακιντζῆ. Ἦθος καί ὡριμότητα σκέψεως καί λόγου δίδαξε ὁ παλαίμαχος δικαστικός. Δύο ὅμως εἶναι οἱ προσεγγίσεις του, πού φέρουν την μείζονα σημασία. Ἡ...

Ήταν Σάββατο 16 Αυγούστου, πριν ένα μήνα δηλαδή. Έτυχε να μην προλάβω να κουρευτώ ως τις 14 αλλά και να θέλω οπωσδήποτε να κουρευτώ εκείνη την ημέρα, λόγω κοινωνικών υποχρεώσεων. Βγήκα λοιπόν εκείνο το πρωί με αυτό τον σκοπό. Πήγα κατά σειρά και στα δύο κομμωτήρια στα οποία είμαι τακτικός πελάτης τα τελευταία χρόνια. Τα βρήκα αμφότερα κλειστά. Σάββατο μετά από Παρασκευή που ήταν αργία, τι πιο φυσικό κι αναμενόμενο να μείνουν κλειστά για να ευχαριστηθούν το τριήμερο στην καρδιά του Αυγούστου; Πριν χάσω τις ελπίδες μου είπα να περάσω κι από ένα άλλο. Ήταν -απροσδόκητα- ανοιχτό και λειτουργούσε κανονικά, μάλιστα δεν ήταν άδειο, είχε δουλειά. Εξυπηρετήθηκα, λοιπόν, και έμεινα ευχαριστημένος από την προσφερθείσα υπηρεσία (που ήταν και σημαντικά φθηνότερη από τα προηγούμενα κομμωτήρια). Αν δούμε το επεισόδιο λίγο πιο γενικά, ένας καταναλωτής είχε ανάγκη μια υπηρεσία και αναζήτησε τον επαγγελματία που μπορούσε να την παρέξει. Όταν απογοητεύτηκε από τους συνήθεις παρόχους, αναζήτησε...

Αφορμή για αυτό το κείμενο υπήρξαν διάφορα σχόλια και συζητήσεις που δημοσιεύθηκαν ένθεν κακείθεν στα κοινωνικά μέσα σχετικά με την στάση της χώρας μας έναντι της κρίσης στην Ουκρανία. Οι αντιδράσεις ημών των Ελλήνων γενικώς, όσο διαρκούσαν οι ταραχές στο Κίεβο, κυμάνθηκαν από την ένθερμη υποστήριξη έως την δαιμονοποίησή τους. Μετά την κυβερνητική αλλαγή και την επέμβαση της Ρωσίας, έχουμε ένα άλλο κύκλο με επικέντρωση αφενός στην ανάδειξη ακροδεξιών δυνάμεων στην νέα κυβέρνηση κι αφετέρου στην "δίκαιη" για τους περισσότερους ρωσική επέμβαση. Παράλληλα αναπτύχθηκε μια έντονη από κάποιους κριτική για την υποτιθέμενη "απουσία" της Ελλάδος από τα διπλωματικά τεκταινόμενα στην περιοχή, με κύρια αιχμή την αποχή του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών από τις εξελίξεις (ως προεδρεύοντος των ΥπΕξ της ΕΕ). Βέβαια ταυτόχρονα ο ΥπΕξ Ευ.Βενιζέλος δέχθηκε ιδιαίτερα σκωπτική κριτική (από τους ίδιους;) και μετά την χθεσινή του επίσκεψη στην Ουκρανία. Ξεκινώντας, να θυμίσουμε ότι ...

(από την εφημερίδα "Πατρίς" της 30 Ιανουαρίου 2014) Άκουσα προ ημερών πολύ γνωστό πρώην βουλευτή να αναφέρεται δημοσίως στην υποψηφιότητα που πρόκειται να στηρίξει το κόμμα του για την θέση του Περιφερειάρχη Κρήτης. Η αναφορά ήταν κάθετα απορριπτική, με ένα και μόνο κριτήριο. Ότι ο υποψήφιος δεν κατάγεται από την Κρήτη. Μπορεί όμως να είναι η καταγωγή γνώμονας στην επιλογή αιρετών εκπροσώπων ή έστω ασφαλές πολιτικό κριτήριο; Σε καμμία περίπτωση. Γιατί δεν μας λέει τίποτε για το ήθος ενός προσώπου, την πολιτική του επάρκεια, την εντιμότητα, την εργατικότητα, τις γνώσεις του. Δεν μας λέει καν κάτι για το πόσο αγαπά κάποιος ένα τόπο. Όλοι γεννιόμαστε κάπου και τον τόπο γέννησής μας τον επιλέγει η τύχη. Ο τόπος στον οποίο μεγαλώνουμε έχει πάντα σχεδόν μια ζεστή θέση στην καρδιά μας. Συχνά όμως η ζωή μάς οδηγεί μακρυά απ' αυτόν, σε άλλους τόπους. Σε κάποιους ζούμε λόγω εξωτερικών καταναγκασμών, με άλλους όμως επιλέγουμε οι ίδιοι συνειδητά να συνδέσουμε τη ζωή μας. Και...